Het wordt nu wel echt

De vluchten voor de pre-visit zijn geboekt. Waar het vorige week allemaal nog erg ver weg leek, wordt het nu toch ineens wel heel erg echt.

Vanuit alle kanten worden we nu benaderd om de relocatie voor te bereiden. De één helpt ons bij het vinden van de juiste school. De ander ondersteunt bij de financiële en belastingtechnische kant. Weer een ander gaat ons helpen met het vinden van een huis. Een andere partij boekt voor ons de vluchten. Nog een andere partij brengt ons in contact met andere expats. Al deze bedrijven willen nu van alles van ons weten. Een hoop geregel dus, maar dan kom ik juist helemaal in m’n element!

Via het “funda” van Amerika zijn we zelf al aan het kijken naar huizen in de regio. Uiteraard kom je dan ook de mooiste huizen tegen met zwembad, tennisbaan of aan het strand. Ook hier blijkt maar weer dat Jevi grote oren heeft. Via zijn juf hoor ik vandaag dat we al een huis hebben gevonden. We moeten alleen nog kiezen of we aan het strand willen wonen of liever een huis met een zwembad…..dusssss
Wij zoeken nog even verder. Over 2 weken gaan Bjorn en ik samen naar Stamford om daar een aantal huizen en scholen te bezoeken. Hopelijk vinden we iets leuks, zodat we begin april met z’n allen er naar toe kunnen gaan.

Reactie kinderen

Kort geleden hebben we de jongens verteld dat we over een paar maanden naar Amerika zullen verhuizen. De eerste reactie van Jevi was: praten ze daar wel Nederlands?

Voor de jongens is het vaak nog erg onwerkelijk. Toch merken we dat het wel door hun hoofd speelt. De eerste dagen kwamen er toch veel vragen en opmerkingen: Hoe zeg je “hoe heet je” in het Engels? Straks kan niemand mij daar verstaan. Kan ik daar ook naar tennisles? Dan ga ik mijn vriendjes wel missen.

Dat kinderen hele grote oren hebben weten we ondertussen ook weer.
Twee dagen nadat we het aan de jongens hebben verteld werd ik op het schoolplein al aangesproken door andere ouders. Na wat navraag blijkt dat Jevi het hele verhaal in geuren en kleuren op school heeft verteld. Dat hij er ook zijn eigen draai aan heeft gegeven werd ons toen ook duidelijk. Jevi heeft de juf verteld dat hij dan wel via het digi-bord met de klas kan skypen. Dan kan hij ook gelijk wel Engelse les geven aan de kinderen….

Milan begint ook steeds meer te beseffen wat het inhoudt. Hij roept nu vooral dat hij niet meegaat naar Amerika. Hij wil wel bij pake en oma en Ilene gaan wonen…. We hebben gelukkig nog een paar maanden om hem te overtuigen 😉

Wij zijn nu druk bezig met het zoeken van een leuke school. Doordat er in en rondom Stamford nogal wat basisscholen zitten is het nog een hele klus. Gelukkig worden we hierin goed begeleid en hebben we binnenkort een top 3 gemaakt. Deze scholen zullen we dan tijdens de pre-visit gaan bezoeken.
Voordat we vertrekken worden de jongens goed voorbereid op de verhuizing. Zo krijgen ze Engelse les aangeboden op hun huidige school, zodat de overgang straks niet al te groot zal zijn.

De voorbereidingen zijn begonnen

Na wekenlang onduidelijkheid of en wanneer de assignment gaat starten is de kogel nu door de kerk. Het gaat echt gebeuren en wel per 1 maart 2016.

Alle voorbereidingen zijn gelijk gestart, te beginnen met het aanvragen van het visum. Voor India was dit al een hele klus, maar Amerika lijkt nog meer van ons te willen weten. We mogen vele documenten verzamelen en moeten een vragenlijst invullen, zelfs de adressen van de scholen waar we op hebben gezeten.

Gelukkig kunnen de geboorteaktes online aangevraagd worden en na een avondje achter de computer is het allemaal gelukt. Anderhalve week later en 3 telefoontjes verder is dan eindelijk alles binnen. 3 van de 5 gemeenten hebben in eerste instantie een akte in het Nederlands gestuurd, terwijl we een meertalige hebben opgevraagd.
Een lastige taak blijkbaar het juiste papiertje opsturen….

Maar de eerste hobbel is genomen. Alles is opgestuurd, nu hopen dat we over 10 weken onze visums binnen hebben.

Dan kunnen we nu nadenken en ons bezighouden met de vele dingen die geregeld moeten worden. School uitzoeken, huizenjacht, pre-visit plannen, sportclubs opzeggen, verzekeringen wijzigen, abonnementen opzeggen, welke spullen moeten er mee, auto’s verkopen, enzovoort.

Gelukkig hebben we al wel een goeie oppas voor ons huis gevonden. Ilene zal zolang wij in Amerika zitten voor ons huis gaan zorgen.

Jaaaaa wij gaan naar Amerikaaaa

Bijna 4 jaar na onze terugkeer uit India krijgen we opnieuw de kans om naar het buitenland te vertrekken. In de tussenliggende tijd hebben we een heerlijk leven in Nederland opgebouwd. En hebben we nog 2 prachtige mannetjes aan ons gezin toe mogen voegen.

Toch bleef het buitenland avontuur kriebelen en zijn we dan ook heel blij dat we nogmaals de kans krijgen. Deze keer vertrekken we naar de USA. Het kantoor zit in Stamford CT, 40 minuten vanaf New York.

Via deze site willen we iedereen weer op de hoogte houden van onze belevenissen. Al verwacht ik dat die dit keer iets minder heftig en verbazingwekkend zullen zijn dan tijdens onze tijd in India. Maar ongetwijfeld zal Amerika ons ook hele mooie verhalen op gaan leveren.