Daar gaan onze spullen

Gisterochtend kwam de vrachtauto met daarop onze zeecontainer aanrijden. Alle spullen waren ondertussen al ingepakt. Het verhuisteam mocht beginnen met het inladen van 241 dozen in de container.

20160316_112703

We hadden zelfs nog een paar meter over bleek toen ze klaar waren….
IMG-20160316-WA0012

Tot over een week of 6:
20160316_125026

Nu nog even een paar weken kamperen in ons lege huis:
IMG-20160316-WA0010

Het heeft ook wel weer een hoop voordelen. Ideaal schoonmaken op deze manier. En de jongens zijn nu wel heel snel klaar met het opruimen van hun speelgoed aan het einde van de dag….

Advertenties

Verhuizen

image

Maandag 14 maart: daar is het verhuisbedrijf al. Vandaag en morgen worden onze spullen allemaal ingepakt en woensdag komt de zeecontainer waar alles ingeladen wordt.

De afgelopen tijd zijn we veel bezig geweest met sorteren. Want wat moet er nou wel mee en wat laten we hier in Joure. De spullen die meegaan moeten vervolgens nog verdeeld worden over de zeevracht, luchtvracht of onze eigen koffers. Hier hebben we toch wel een paar keer over na moeten denken.

Voor de jongens was het ook een lastig vraagstuk. “Welk speelgoed kun je 6 weken zonder, welk speelgoed 3 weken en welk speelgoed kun je helemaal niet zonder?” is ook niet een hele logische vraag aan een kind van 4 of 6. Het antwoord was wel te verwachten; ik kan nergens zonder. Maar uiteindelijk na wat extra uitleg en een paar tranen is het ze gelukt om het speelgoed te verdelen.

Gisteren zijn Bjorn en ik kamer voor kamer doorgelopen en hebben we alle spullen voorzien van de juiste sticker, zodat de verhuizers vandaag aan de slag kunnen.

image

image

De dozen voor de luchtvracht zijn ondertussen al ingepakt en zullen dan klaar staan in ons nieuwe huis wanneer we daar 3 april aankomen.

image

Tot die tijd blijven we in Joure kamperen.

Aftellen

20160312_091530

Elke ochtend wordt hier keurig een kruisje gezet. Op deze manier hebben de jongens ook een beter beeld hoe lang het nog duurt voordat we vertrekken. Vanmorgen zagen we dat we nog 22 nachtjes moeten slapen voordat we in het vliegtuig stappen. Ineens beseft Jevi zich dat het al heel snel is.

Nu zijn we vooral bezig met Bjorn die bijna in Nederland aankomt. We kunnen niet wachten tot hij weer thuis is.

Maandag staat het verhuisbedrijf hier voor de deur. Dus dit weekend staat vooral in het teken van sorteren en stickeren. We beginnen straks eerst met het speelgoed. Wat gaat er in de zeecontainer en zien we dus maximaal 6 weken niet. Wat gaat er in de luchtvracht en moeten ze 3 weken zonder doen. En welk speelgoed kunnen ze echt niet zonder en gaat mee in de koffer. Ik denk dat er wat bijsturing nodig is vandaag, ik ben erg benieuwd….Vanaf volgende week gaan we gezellig kamperen in ons eigen huis….

 

Ons avontuur is begonnen

Afgelopen maandag was het dan al zo ver. Bjorn mag alvast naar Amerika om te starten met zijn nieuwe functie. Wij blijven nog even in Nederland om de verhuizing vanaf hier voor te bereiden en zullen op 3 april ook vertrekken.

Maandagochtend hebben we Bjorn met z’n allen naar Schiphol gebracht. We zijn het wel een beetje gewend dat Bjorn vaker weggaat, maar dit voelde toch een beetje anders. De jongens vonden het ook wel lastig om afscheid van papa te nemen.
IMG-20160229-WA0003

Op de terugweg hebben we Bjorn z’n auto bij de garage afgeleverd. We kunnen de auto niet meenemen naar Amerika, dus deze hebben we verkocht.

Bjorn is ondertussen goed aangekomen in Amerika en heeft zelfs met een huurauto zonder navigatie Stamford gevonden. Bjorn heeft al weer een hoop punten van het to do lijstje af kunnen vinken en heeft gisteren de sleutels van ons nieuwe huis gekregen. Wij moeten nog even geduld hebben voordat we het allemaal kunnen zien. We kunnen niet wachten!

Nu komt het heeeel dichtbij….

De koffers van Bjorn staan al klaar. Het gaat echt gebeurenWP_20160228_004

Bjorn vertrekt morgenmiddag al naar de USA. Hij begint 1 maart daar in z’n nieuwe functie. Erg spannend natuurlijk, maar vooral ook omdat er nog een hoop geregeld moet worden.

Helaas zijn er in de USA een hele hoop regeltjes, waardoor we veel dingen nog niet vanuit Nederland hebben kunnen regelen. Zo heb je voor het openen van een bankrekening een social security nummer nodig. Maar dat nummer kun je pas aanvragen wanneer je 3 dagen in de USA bent.

Een auto kun je pas kopen wanneer je een Connecticut id kaart hebt. Deze kaart kun je alleen pas aanvragen wanneer je een huurcontract hebt en daarnaast 2 brieven met daarop jouw naam en je nieuwe adres (bijv energierekening of tv/internet aansluiting)
Dus voor de eerste 2 weken hebben we maar een huurauto geregeld.

En dan was er nog het huurcontract voor ons nieuwe huis. 6 weken geleden hebben we al een deal gesloten met de makelaar van de verhuurder en kon het huurcontract gemaakt worden. Voordat dit gemaakt kon worden hadden ze nog wel wat gegevens van ons nodig. Ongelooflijk wat ze dan allemaal willen weten. Hele vragenlijsten hebben we ingevuld. Ze hoeven nog net niet te weten hoe vaak je per dag naar de wc gaat. Al zal het me nog niet eens verbazen wanneer deze vraag ook nog een keer gesteld wordt.
We hebben alle gegevens netjes aangeleverd en vorige week kregen we dan eindelijk het huurcontract. Met daarbij de mededeling dat we het binnen 24 uur moesten ondertekenen. Klein detail: het was toen vrijdagavond.
Gelukkig kregen we uitstel tot maandag en kon er even goed naar het contract gekeken worden. Het zag er allemaal goed uit en we hebben het ondertekend terug gestuurd.

Dinsdag 16:30, we ontvangen een mailtje van de makelaar van de verhuurder dat het ingescande document niet geaccepteerd kan worden. Het moet vandaag nog ondertekend worden bij een notaris.
Bjorn zat nog in Amsterdam en veel succes met het regelen van een notaris op dat tijdstip. Het lukte ons om op woensdagochtend 9:00 uur een afspraak te krijgen.
Daar zaten we dan, in het bijzijn van een notaris, ons huurcontract te ondertekenen. Er moesten ook nog 2 getuigen mee tekenen. Zelfs de notaris moest er wel een beetje om lachen.
Wij konden alleen maar denken: gaat alles daar straks zo moeilijk? Is dit normaal?

Bjorn gaat dinsdag de verhuurder voor het eerst ontmoeten. Hopelijk is hij een stuk leuker dan het beeld wat we nu van hem hebben en valt het allemaal reuze mee. Bjorn zal dan vanaf dinsdag gelijk in ons nieuwe huis gaan wonen.

De vlucht is geboekt, maar we waren niet de eerste….

Onze vlucht naar New York is geboekt!
3 april vertrekken wij met het hele gezin naar Amerika.

Bjorn begint 1 maart met z’n nieuwe functie en vertrekt daardoor 29 februari al. Hij komt dan 1 april terug om ons op te halen. Tussendoor heeft Bjorn nog een evenement in Nederland waardoor we hem gelukkig ook nog even kunnen zien.

Toch waren we niet de eerste die het ticket richting New York geboekt hebben. Hester & René hebben zelfs voordat wij de tickets hadden hun reis al geboekt. Begin mei komen ze ons al opzoeken op ons nieuwe stekkie. Super leuk om met hun de omgeving te gaan verkennen.
Toch hebben ze niet eens de primeur…. Mijn moeder vliegt 3 april met ons mee, zodat ze de eerste week kan helpen met het regelen van allerlei dingen. Jevi en Milan moeten bijvoorbeeld een health check laten doen bij een lokale dokter, voordat ze mogen beginnen op hun nieuwe school.

14 maart komt het verhuisbedrijf hier inpakken. We zijn al begonnen met het sorteren van de spullen die wel en juist niet mee moeten. Het huurcontract van ons huis kan, nu het visum binnen is, komende week getekend worden. Bjorn heeft afgelopen week nog even z’n rijbewijs verlengd. Met een lokaal persoon in de USA zijn we aan het zoeken naar auto’s, zodat wanneer Bjorn daar is hij al zo snel mogelijk een auto heeft. Hier in Nederland zijn we al aan het kijken waar we onze auto’s kunnen verkopen.
Wij zijn geïnformeerd over de belastingconsequenties die het allemaal met zich meebrengt. We hebben vragenlijsten ingevuld voor de cultuurtraining die we binnenkort krijgen. De meeste verzekeringen zijn al geregeld. Abonnementen al opgezegd. De verjaardagen zijn ingepland.
We zijn dus lekker bezig

Jevi en Milan krijgen sinds twee weken Engelse les. Drie keer per week komt er een Engelse lerares die hun voorbereid, zodat ze straks sneller mee kunnen komen op school. Ongelooflijk leuk om te zien hoe dat gaat. De jongens pikken het allemaal erg snel op en zijn mega enthousiast.

Het visum is binnen!!

Vanmorgen in alle vroegte zijn we met z’n allen vertrokken naar het Amerikaanse consulaat in Amsterdam. Milan zei nog half slaperig na een uurtje: Zijn we nu nog niet in Amerika?

Het gebouw staat dichtbij het museumplein, voor Jevi de eerste keer dat hij echt in Amsterdam was. Toen we de parkeergarage uitkwamen zei hij: Wat hebben ze hier chique treinen (een tram)

Ruim op tijd stonden we met onze stapel papieren voor de deur te wachten tot we binnen mochten komen. Een streng kijkende bewaker vroeg door de intercom waarvoor we kwamen en wat onze namen waren. We moesten de jassen los doen en mochten naar binnen komen. Daar moesten we de eerste papieren al laten zien voordat we door mochten. Vervolgens werd alles door een scanner gehaald en mochten we weer door. Bjorn was meteen aan de beurt en mocht zich bij loket 1 melden. Na 5 minuten kwam Bjorn terug en moest ik me melden. M’n verbazing was groot toen ik in het Fries aangesproken werd. Ik voelde me ineens thuis. Nadat ik wat digitale vingerafdrukken had achtergelaten mochten we weer gaan zitten. Wachten tot we weer geroepen werden. 10 minuten later stonden we weer bij de in Canada geboren Fries sprekende meneer en hij vertelde ons dat we door mochten naar het interview. Na ruim een half uur waren we aan de beurt. Ditmaal een zeer vriendelijke Amerikaan. Hij stelde ons een aantal vragen en uiteindelijk met de verlossende woorden: all approved!

Yes! Nu gaat het dus echt allemaal door. Komende week kunnen we een hoop dingen definitief gaan maken. De vlucht kan geboekt worden, het huurcontract van het huis getekend. Jevi inschrijven bij de school en nog veel meer