Nu komt het heeeel dichtbij….

De koffers van Bjorn staan al klaar. Het gaat echt gebeurenWP_20160228_004

Bjorn vertrekt morgenmiddag al naar de USA. Hij begint 1 maart daar in z’n nieuwe functie. Erg spannend natuurlijk, maar vooral ook omdat er nog een hoop geregeld moet worden.

Helaas zijn er in de USA een hele hoop regeltjes, waardoor we veel dingen nog niet vanuit Nederland hebben kunnen regelen. Zo heb je voor het openen van een bankrekening een social security nummer nodig. Maar dat nummer kun je pas aanvragen wanneer je 3 dagen in de USA bent.

Een auto kun je pas kopen wanneer je een Connecticut id kaart hebt. Deze kaart kun je alleen pas aanvragen wanneer je een huurcontract hebt en daarnaast 2 brieven met daarop jouw naam en je nieuwe adres (bijv energierekening of tv/internet aansluiting)
Dus voor de eerste 2 weken hebben we maar een huurauto geregeld.

En dan was er nog het huurcontract voor ons nieuwe huis. 6 weken geleden hebben we al een deal gesloten met de makelaar van de verhuurder en kon het huurcontract gemaakt worden. Voordat dit gemaakt kon worden hadden ze nog wel wat gegevens van ons nodig. Ongelooflijk wat ze dan allemaal willen weten. Hele vragenlijsten hebben we ingevuld. Ze hoeven nog net niet te weten hoe vaak je per dag naar de wc gaat. Al zal het me nog niet eens verbazen wanneer deze vraag ook nog een keer gesteld wordt.
We hebben alle gegevens netjes aangeleverd en vorige week kregen we dan eindelijk het huurcontract. Met daarbij de mededeling dat we het binnen 24 uur moesten ondertekenen. Klein detail: het was toen vrijdagavond.
Gelukkig kregen we uitstel tot maandag en kon er even goed naar het contract gekeken worden. Het zag er allemaal goed uit en we hebben het ondertekend terug gestuurd.

Dinsdag 16:30, we ontvangen een mailtje van de makelaar van de verhuurder dat het ingescande document niet geaccepteerd kan worden. Het moet vandaag nog ondertekend worden bij een notaris.
Bjorn zat nog in Amsterdam en veel succes met het regelen van een notaris op dat tijdstip. Het lukte ons om op woensdagochtend 9:00 uur een afspraak te krijgen.
Daar zaten we dan, in het bijzijn van een notaris, ons huurcontract te ondertekenen. Er moesten ook nog 2 getuigen mee tekenen. Zelfs de notaris moest er wel een beetje om lachen.
Wij konden alleen maar denken: gaat alles daar straks zo moeilijk? Is dit normaal?

Bjorn gaat dinsdag de verhuurder voor het eerst ontmoeten. Hopelijk is hij een stuk leuker dan het beeld wat we nu van hem hebben en valt het allemaal reuze mee. Bjorn zal dan vanaf dinsdag gelijk in ons nieuwe huis gaan wonen.

Advertenties

De vlucht is geboekt, maar we waren niet de eerste….

Onze vlucht naar New York is geboekt!
3 april vertrekken wij met het hele gezin naar Amerika.

Bjorn begint 1 maart met z’n nieuwe functie en vertrekt daardoor 29 februari al. Hij komt dan 1 april terug om ons op te halen. Tussendoor heeft Bjorn nog een evenement in Nederland waardoor we hem gelukkig ook nog even kunnen zien.

Toch waren we niet de eerste die het ticket richting New York geboekt hebben. Hester & René hebben zelfs voordat wij de tickets hadden hun reis al geboekt. Begin mei komen ze ons al opzoeken op ons nieuwe stekkie. Super leuk om met hun de omgeving te gaan verkennen.
Toch hebben ze niet eens de primeur…. Mijn moeder vliegt 3 april met ons mee, zodat ze de eerste week kan helpen met het regelen van allerlei dingen. Jevi en Milan moeten bijvoorbeeld een health check laten doen bij een lokale dokter, voordat ze mogen beginnen op hun nieuwe school.

14 maart komt het verhuisbedrijf hier inpakken. We zijn al begonnen met het sorteren van de spullen die wel en juist niet mee moeten. Het huurcontract van ons huis kan, nu het visum binnen is, komende week getekend worden. Bjorn heeft afgelopen week nog even z’n rijbewijs verlengd. Met een lokaal persoon in de USA zijn we aan het zoeken naar auto’s, zodat wanneer Bjorn daar is hij al zo snel mogelijk een auto heeft. Hier in Nederland zijn we al aan het kijken waar we onze auto’s kunnen verkopen.
Wij zijn geïnformeerd over de belastingconsequenties die het allemaal met zich meebrengt. We hebben vragenlijsten ingevuld voor de cultuurtraining die we binnenkort krijgen. De meeste verzekeringen zijn al geregeld. Abonnementen al opgezegd. De verjaardagen zijn ingepland.
We zijn dus lekker bezig

Jevi en Milan krijgen sinds twee weken Engelse les. Drie keer per week komt er een Engelse lerares die hun voorbereid, zodat ze straks sneller mee kunnen komen op school. Ongelooflijk leuk om te zien hoe dat gaat. De jongens pikken het allemaal erg snel op en zijn mega enthousiast.

Het visum is binnen!!

Vanmorgen in alle vroegte zijn we met z’n allen vertrokken naar het Amerikaanse consulaat in Amsterdam. Milan zei nog half slaperig na een uurtje: Zijn we nu nog niet in Amerika?

Het gebouw staat dichtbij het museumplein, voor Jevi de eerste keer dat hij echt in Amsterdam was. Toen we de parkeergarage uitkwamen zei hij: Wat hebben ze hier chique treinen (een tram)

Ruim op tijd stonden we met onze stapel papieren voor de deur te wachten tot we binnen mochten komen. Een streng kijkende bewaker vroeg door de intercom waarvoor we kwamen en wat onze namen waren. We moesten de jassen los doen en mochten naar binnen komen. Daar moesten we de eerste papieren al laten zien voordat we door mochten. Vervolgens werd alles door een scanner gehaald en mochten we weer door. Bjorn was meteen aan de beurt en mocht zich bij loket 1 melden. Na 5 minuten kwam Bjorn terug en moest ik me melden. M’n verbazing was groot toen ik in het Fries aangesproken werd. Ik voelde me ineens thuis. Nadat ik wat digitale vingerafdrukken had achtergelaten mochten we weer gaan zitten. Wachten tot we weer geroepen werden. 10 minuten later stonden we weer bij de in Canada geboren Fries sprekende meneer en hij vertelde ons dat we door mochten naar het interview. Na ruim een half uur waren we aan de beurt. Ditmaal een zeer vriendelijke Amerikaan. Hij stelde ons een aantal vragen en uiteindelijk met de verlossende woorden: all approved!

Yes! Nu gaat het dus echt allemaal door. Komende week kunnen we een hoop dingen definitief gaan maken. De vlucht kan geboekt worden, het huurcontract van het huis getekend. Jevi inschrijven bij de school en nog veel meer

Zeer succesvolle pre visit

Bjorn en ik zijn net terug van een zeer geslaagde pre visit.
Afgelopen week zijn wij samen naar Stamford, CT geweest om daar de omgeving te verkennen en op zoek te gaan naar een huis en scholen voor de jongens.

Maandagochtend vroeg hebben we een huis met slapende jongens en mijn ouders als oppas achtergelaten en zijn we naar schiphol gereden. Helaas vlogen we de heenreis met Delta, niet onze favoriete maatschappij. Gelukkig hebben ze dit nog even bevestigd. De stewardess liet een fles water vallen. Een halve liter over me heen, het liep zo m’n laars in. Ze zei een paar keer sorry en gaf me een stapel tissues. Alsof je daar een broek en soppende schoenen mee droog kunt krijgen. De rest van de vlucht is ze nog een aantal keren langs gelopen, maar niet even gevraagd hoe het ging. Waarschijnlijk vergeten, kan ik haar ook niet kwalijk nemen op die leeftijd. Bij Delta werken ze blijkbaar door tot hun 80e….
Bij de overige crew kon er ook al geen lachje vanaf en de rollende ogen heb ik ook weer gezien toen een steward zich ergerde aan een passagier. Wat een service. Lesje klantvriendelijkheid?….
We vragen ons nog steeds af wat ze hadden gedaan als ik wel kwaad was geworden.
We zijn allang blij dat we de terugreis met KLM vliegen.

Aangekomen op JFK vindt Bjorn het vooral nog heel vreemd dat hij daar met mij staat. Normaal gesproken loopt hij nu met zijn collega’s naar de bagageband. Ga er stiekem vanuit dat hij dit toch wel leuker vindt 😉

We kunnen gelijk de huurauto ophalen en een uur later rijden we al richting Stamford. We besluiten om eerst in te checken in het hotel en dan naar het centrum van Stamford te gaan. Bjorn kent nog een leuk restaurantje daar gaan we eten. Tijdens het eten vallen ons ogen al bijna dicht. Het is ondertussen voor ons al 1 uur ’s nachts. We beseffen gelijk al dat het wel heel relaxed is om deze reis zonder kinderen te doen.

De volgende dag staat Michelle ons om 9 uur op te wachten bij het hotel, wij hebben er alleen al een halve dag opzitten, want waren om 4 uur al wakker….
Michelle begeleidt ons tijdens het hele proces met alle dingen die we moeten regelen. Vandaag staan de huizenbezoeken op het programma. We gaan 7 huizen bekijken. We zien vele mooie huizen en weten aan het einde van de dag nog echt niet wat we moeten kiezen. De volgende morgen hebben we al een mooie top 3 gemaakt.

Op woensdag staat er een tour door de omgeving op het programma. Wij zijn benieuwd wat er allemaal te doen is en welke sportfaciliteiten er zijn. Gelukkig zijn er vele mogelijkheden en het strand ziet er nu in de winter al super leuk uit. Dat gaat wel goed komen. Aan het einde van de dag besluiten we te testen hoe lang Bjorn er tijdens de spits over gaat doen van zijn kantoor naar één van de huizen in de top 3. Dit blijkt toch langer dan gehoopt, hiermee valt deze stad af. ’s avonds hebben we daar wel heerlijk gegeten aan het water.

Donderdag is de dag van de scholen bezoeken. Maar we beginnen de dag opnieuw met een test. We rijden naar het andere huis en vertrekken vanaf daar naar kantoor op het tijdstip dat Bjorn normaal gesproken zou vertrekken. Dit valt beter binnen onze marges.
We bezoeken deze dag nog 2 scholen en krijgen daarmee een goede indruk van de basisscholen in de omgeving.
Aan het einde van de middag bezoeken we nog een huis wat net op de markt is gekomen. Heel erg mooi, maar niet in een omgeving waar we willen gaan wonen. We hebben ondertussen al echt een voorkeur. Samen met Michelle en de makelaar die ons heeft geholpen met het zoeken naar huizen nemen we alles nog even door en komen we er achter dat het huis in Wilton toch echt onze voorkeur heeft. De makelaar gaat voor ons contact opnemen met de verhuurder. Tijdens het eten ’s avonds krijgen we bericht dat het haar gelukt is! Dit hadden we niet zo snel verwacht, super!
De school waar Jevi naar toe moet als we hier wonen hebben we vandaag al bekeken, dus daar kunnen we hem gaan inschrijven zodra het huurcontract getekend is. Maar daarvoor hebben we eerst onze visum nodig.

De vrijdag hadden we openstaan voor eventuele extra huisbezoeken, maar aangezien we zo’n efficiente huizentocht hebben gedaan is dit niet meer nodig. We besluiten (omdat het kan) samen met de trein naar New York te gaan. Binnen 50 minuten staan we midden in NY. Wow dit is wel groot. Het station is toch wel echt de mooiste die ik tot nu toe heb gezien. We wandelen een tijdje rond, bezoeken nog een Lego store voor de jongens en gaan dan snel ergens zitten voor een koffie, het is namelijk ERRUG koud in NY

We vliegen vrijdagavond weer terug naar Nederland maar krijgen een mail van de boekingsagent dat er een kans bestaat dat onze vlucht geannuleerd gaat worden ivm de sneeuwstorm die ze verwachten. We checken het weerbericht en ze verwachten de sneeuw pas om 5:00 ’s nachts en onze vlucht gaat om 21:40. Toch besluiten we wat eerder naar het vliegveld te gaan. Daar aangekomen worden we aangesproken door een medewerker van KLM, of we met een vlucht eerder naar huis willen gaan. De kans om onze jongens wat eerder te zien grijpen we maar al te graag aan.
Wanneer we net ingestapt zijn sturen we snel een sms naar mijn moeder. Ze is allang blij dat we kunnen vertrekken, maar vindt het stiekem samen met de jongens ook wel een beetje jammer. Ze hadden namelijk bedacht om ons te verrassen op schiphol….
20160130_102232De hele dag aan gewerkt….. ai dat is wel een beetje sneu.

 

Het wordt nu wel echt

De vluchten voor de pre-visit zijn geboekt. Waar het vorige week allemaal nog erg ver weg leek, wordt het nu toch ineens wel heel erg echt.

Vanuit alle kanten worden we nu benaderd om de relocatie voor te bereiden. De één helpt ons bij het vinden van de juiste school. De ander ondersteunt bij de financiële en belastingtechnische kant. Weer een ander gaat ons helpen met het vinden van een huis. Een andere partij boekt voor ons de vluchten. Nog een andere partij brengt ons in contact met andere expats. Al deze bedrijven willen nu van alles van ons weten. Een hoop geregel dus, maar dan kom ik juist helemaal in m’n element!

Via het “funda” van Amerika zijn we zelf al aan het kijken naar huizen in de regio. Uiteraard kom je dan ook de mooiste huizen tegen met zwembad, tennisbaan of aan het strand. Ook hier blijkt maar weer dat Jevi grote oren heeft. Via zijn juf hoor ik vandaag dat we al een huis hebben gevonden. We moeten alleen nog kiezen of we aan het strand willen wonen of liever een huis met een zwembad…..dusssss
Wij zoeken nog even verder. Over 2 weken gaan Bjorn en ik samen naar Stamford om daar een aantal huizen en scholen te bezoeken. Hopelijk vinden we iets leuks, zodat we begin april met z’n allen er naar toe kunnen gaan.

Reactie kinderen

Kort geleden hebben we de jongens verteld dat we over een paar maanden naar Amerika zullen verhuizen. De eerste reactie van Jevi was: praten ze daar wel Nederlands?

Voor de jongens is het vaak nog erg onwerkelijk. Toch merken we dat het wel door hun hoofd speelt. De eerste dagen kwamen er toch veel vragen en opmerkingen: Hoe zeg je “hoe heet je” in het Engels? Straks kan niemand mij daar verstaan. Kan ik daar ook naar tennisles? Dan ga ik mijn vriendjes wel missen.

Dat kinderen hele grote oren hebben weten we ondertussen ook weer.
Twee dagen nadat we het aan de jongens hebben verteld werd ik op het schoolplein al aangesproken door andere ouders. Na wat navraag blijkt dat Jevi het hele verhaal in geuren en kleuren op school heeft verteld. Dat hij er ook zijn eigen draai aan heeft gegeven werd ons toen ook duidelijk. Jevi heeft de juf verteld dat hij dan wel via het digi-bord met de klas kan skypen. Dan kan hij ook gelijk wel Engelse les geven aan de kinderen….

Milan begint ook steeds meer te beseffen wat het inhoudt. Hij roept nu vooral dat hij niet meegaat naar Amerika. Hij wil wel bij pake en oma en Ilene gaan wonen…. We hebben gelukkig nog een paar maanden om hem te overtuigen 😉

Wij zijn nu druk bezig met het zoeken van een leuke school. Doordat er in en rondom Stamford nogal wat basisscholen zitten is het nog een hele klus. Gelukkig worden we hierin goed begeleid en hebben we binnenkort een top 3 gemaakt. Deze scholen zullen we dan tijdens de pre-visit gaan bezoeken.
Voordat we vertrekken worden de jongens goed voorbereid op de verhuizing. Zo krijgen ze Engelse les aangeboden op hun huidige school, zodat de overgang straks niet al te groot zal zijn.