Pre-visit Shanghai

Zaterdag 19 mei zaten Bjorn en ik in het vliegtuig naar Shanghai. De tas vol met papieren, want er is behoorlijk wat voorbereiding aan vooraf gegaan. We mochten twee keer naar de Chinese ambassade in New York voor een toeristen visum, hebben formulieren ingevuld voor een health check die we in Shanghai moeten doen, alle schoolrapporten van de jongens, kopie paspoorten, lijst met potentiële huizen en scholen, enz.

Na een vlucht van 15 uur plus nog 12 uur die door het tijdsverschil ineens voorbij waren kwamen we op zondagavond aan in Shanghai. We waren na alle verhalen over luchtvervuiling erg benieuwd, maar toen we uitstapten was het gewoon een heerlijke frisse lucht. Geen typische geuren zoals die in India je gelijk tegemoet komen. Na aankomst werden alle buitenlanders eerst een andere kant op gestuurd om vingerafdrukken af te nemen. Dit gebeurde allemaal digitaal waarbij de computer na het inscannen van mijn paspoort zelfs ineens Nederlands begon te praten. De Amerikaan naast ons vond het allemaal maar erg verontrustend dat dit moest gebeuren. Die wereldburger heeft geen flauw idee wat Amerika allemaal van je wil weten voordat je hier het land binnen kunt komen….
Bij de douane ging het allemaal erg soepel en niet veel later zaten we al in een taxi op weg naar ons hotel. We hadden gelukkig het adres van het hotel in het Chinees meegenomen, want deze beste man sprak geen woord Engels. Gelukkig ging ook dit allemaal goed en 45 minuten later stonden we al in het hotel. We waren blij verrast dat je in China heel wat meer hotel krijgt voor je geld dan in Amerika. Een prachtig hotel met een mega grote kamer voor ons.

De volgende dag stond om 8:30 uur Johnny, onze agent die door Philips is ingeschakeld, klaar om ons mee te nemen naar de eerste school. We hebben in twee dagen 3 scholen bekeken en bijna 20 huizen. Twee van de drie scholen hadden we een erg goed gevoel bij, maar bij één van deze scholen was geen geschikt huis in de buurt te vinden. De huizen waren allemaal erg oud en stonden erg dicht op elkaar. De derde dag hebben we ons daardoor alleen nog maar gefocust op de huizen in de buurt van de Britse Internationale school.

IMG_5542

De dag zijn we echter begonnen met een health check. Deze check is nodig voor de visumaanvraag. We hadden al gehoord dat het een komen en gaan is van buitenlanders en dat klopte helemaal. Bij binnenkomst werden eerst onze papieren gecontroleerd, vervolgens mochten we door naar een hokje waar we ons om moesten kleden en een badjas aan moesten trekken. Zo werden we elke keer van hokje naar hokje gestuurd waar iedere keer weer een andere arts zat die een test ging doen. Er werd weinig tegen ons gesproken, vooral gecommandeerd wat we moesten doen. Het is jammer dat ik geen foto kon maken, want ik had dit lopende band werk graag vastgelegd. We hebben het allemaal maar laten gebeuren en konden er gelukkig samen erg hard om lachen. Ik kan me wel voorstellen dat wanneer je nog nooit met een andere cultuur in aanraking bent gekomen dit een behoorlijke shock kan zijn.
Uiteindelijk zijn we 45 minuten binnen geweest en zou het rapport wel naar ons verstuurd worden.

Na drie dagen huizen bekijken hadden we 2 favorieten. ’s avonds bleek echter dat één ervan voor onze neus was weggekaapt. Johnny zou de vierde dag gebruiken om rond te bellen om zo meer opties voor ons te vinden. Wij konden deze dag mooi besteden aan sightseeing. Via één van mijn contacten die in Shanghai heeft gewoond wist ik dat er fietstochten georganiseerd worden. We konden gelukkig nog een plekje boeken en hebben donderdagmiddag zo’n 20km door Shanghai gefietst. Wat een geweldige manier is dat toch om de stad te ontdekken. We zijn op plekken geweest waar je als toerist echt niet zomaar komt. Dit bevestigde dat er erg veel te zien is in deze stad en gaf ons steeds meer het gevoel dat het een mooie plek wordt om te wonen. In de ochtend hadden we zelf al wat dingen bekeken. Zo zijn we naar de fabric market geweest. Een overdekte markt waar wel 100 kleine winkeltjes zitten waar je alle kleding op maat kunt laten maken. Ook zijn we in de grootste Starbucks van Azië geweest. Die was inderdaad ongelooflijk groot. Het hele brandproces van de koffieboon was hier zichtbaar voor het publiek, erg mooi!

De avonden hebben we vooral ook gebruikt om de stad te verkennen en toch stiekem ook wel te genieten dat we even met z’n tweeën op pad waren. We hebben in prachtige restaurants gegeten met een geweldig uitzicht.

IMG_5520
De eerste avond hadden we nog niet echt veel energie en vonden we een Chinees restaurant in het winkelcentrum naast ons hotel. Er was geen menukaart in het Engels, dus we hebben maar op basis van de plaatjes van het eten iets besteld. Ik dacht dat ik kip met paprika had besteld, dit bleek echter kip met rode en groene pepers…. Ik heb 10 minuten lang heel hard m’n best gedaan, maar toen m’n drinken op was en het zweet me overal stond heb ik het toch maar opgegeven. Het eten van Bjorn was ook mega scherp, dus na een half uurtje stonden we weer buiten allebei nog steeds een beetje hongerig. En ja wat doe je dan als je vervolgens langs de McDonalds loopt…. toch maar even snel een patatje scoren.

Vrijdag was onze laatste dag in Shanghai en we hoopten allebei dat er knopen doorgehakt konden worden. Johnny liet ons nog 3 andere huizen zien, waarvan de laatste erg in de smaak viel. Het huis stond nog helemaal in de steigers, omdat het helemaal wordt opgeknapt. Nu hadden we 2 hele goede opties waar we goed over na moesten denken.
’s Middags hebben we nog de tennisclub in de buurt bekeken en ook daar werden we enthousiast van. Goede gekwalificeerde tennistrainers en super mooie tennisbanen, zowel binnen als buiten.

Dit baantje zie ik ons wel op spelen….

Aan het einde van de middag zijn we met de metro naar een station midden in de stad gegaan, om daar vervolgens op de Maglev trein te stappen. Deze trein gaat met 300km/u naar het vliegveld. Het openbaar vervoer is echt super goed geregeld en erg makkelijk om je weg te vinden. We waren dan ook mooi op tijd op het vliegveld. Net voordat het vliegtuig zou vertrekken begon er alleen een enorme onweersbui waardoor we 3 uur aan de grond bleven staan. Hierdoor zaten we uiteindelijk 18 uur in het vliegtuig. Wonderlijk genoeg kwamen we behoorlijk fit aan in New York en waren we vervolgens om 4 uur ’s ochtends weer thuis.

Heerlijk om de jongens weer te zien en respect voor Ilene hoe ze het allemaal in haar eentje hier heeft gered!

We hebben het hele weekend gebruikt om meer informatie in te winnen over de twee verschillende compounds waar de huizen van onze voorkeur staan. Na 2 nachtjes slapen waren we er uit en ondertussen hebben we zelfs al de bevestiging binnen dat het huurcontract voor het huis rond is!

School √
Huis √
Tennisbanen

Advertenties

De voorbereiding op een cross posting

Jawel, onze verhuizing wordt heel chique een cross posting genoemd. Klinkt wel heel leuk, maar het is ook echt wel weer anders dan wanneer je vanuit je thuisland vertrekt of juist weer terugkeert naar je thuisland.

Verhuizen staat al heel lang in de top 3 van meest stressvolle gebeurtenissen in een mensenleven. Een internationale verhuizing is nog iets ingewikkelder, maar een cross posting is denk ik wel de overtreffende trap. Nu heb ik het geluk behoorlijk stress bestendig te zijn en laat ik ook nog eens projectmanager zijn, maar zelfs ik heb nu een planningsschema nodig om alle gedachten op een rijtje te krijgen.

Voordat we met het hele gezin naar Shanghai vertrekken is het de bedoeling dat Bjorn en ik daar samen 5 dagen naar toe gaan om scholen en huizen te gaan bekijken, zodat dat hopelijk allemaal geregeld is wanneer we daar in augustus met z’n vijven aankomen. Vanuit Nederland was dit met de hulp van familie om ons heen vrij makkelijk geregeld en konden de kinderen gewoon doorgaan met hun normale leventje, terwijl wij er even een klein weekje tussenuit gingen. Maar hoe doe je dat wanneer je al in het buitenland zit en familie op 6000km afstand zit?
Gelukkig was daar reddende engel zusje/tante Ilene die toch al van plan was om in mei langs te komen en het geen probleem vindt om dan in haar eentje op 3 jongens te passen.

Het idee was dat we de auto’s die we hier rijden mee zouden nemen naar Nederland. Maar wat gaan we daar nu mee doen nu we ons nog niet in Nederland gaan vestigen. Na heel wat uitzoekwerk blijkt dat we daar niet langer over na hoeven te denken. Wanneer je niet minimaal een jaar lang ingeschreven blijft staan in Nederland is het niet mogelijk om de auto’s zonder extreem hoge kosten in te voeren in Nederland. Weer een onderdeel van m’n lijstje afgewerkt.

Dan is er nog de vakantie naar de Westkust die we al helemaal gepland hadden. Wanneer moeten we ons huis dan opzeggen en wanneer gaan onze spullen verscheept worden. Ook dat is weer zo’n lekkere hersenspinsel, want wat gaat er rechtstreeks naar Shanghai, wat hebben we op vakantie en in Nederland nodig en wat hebben we nodig in Shanghai totdat onze container daar aankomt.
Moet alles wel mee naar Shanghai? Alle apparatuur moeten we sowieso hier verkopen want dat heeft een 110V aansluiting. Dan staat er nog allemaal apparatuur in Nederland wat we niet mee hebben genomen naar Amerika omdat het hier niet werkt, maar in Shanghai wel weer van pas zal komen.
Zullen we in Shanghai wel een huis met een tuin vinden? Wel zo handig als je een trampoline, loungeset en tuintafel mee wil nemen. Dit zullen we pas weten na de pre-visit.
Gelukkig is dit allemaal voor het grootste gedeelte uit m’n hoofd nu alle onderdelen verdeeld zijn op m’n lijstjes. Komende week komt het verhuisbedrijf al langs en die gaan ons vast verder helpen met hoe we dit logistiek op kunnen lossen.
Het huis is ondertussen al opgezegd en de vlucht vanaf ons vakantieadres is aangepast. We vliegen nu rechtstreeks vanuit San Francisco naar Nederland. Dat was nog een heel gedoe om dit aan te passen, maar dankzij de super service van KLM via Whatsapp (ja echt heel modern) is het toch gelukt. 15 juli kom ik met de jongens aan in Nederland. Hopelijk lukt het Bjorn om dan al mee te vliegen en anders volgt hij hopelijk snel daarna.

De voorbereidingen voor de visumaanvraag zijn al in volle gang. Het kan wel 3 tot 4 maanden duren voordat het visum rond is. We hebben een lijst gekregen met wat er allemaal nodig is voor de aanvraag. Een aantal papieren moeten door de Chinese ambassade goedgekeurd en ondertekend worden voordat je het in kunt dienen, dus ook daar zit wel weer wat werk en tijd in.

Met nog iets meer dan 11 weken in Wilton te gaan ben ik al begonnen met een aantal dingen die opgezegd moeten worden. Met onder andere alle klantenkaarten die hier gelijk ook een creditcard zijn is die lijst na ruim 2 jaar toch behoorlijk groot.

Ondertussen probeer ik ook al wat contacten te leggen in Shanghai. Ik heb al contact gehad met iemand die een aantal jaren daar heeft gewoond en nu ook met iemand die er nog steeds woont. Dat is toch wel heel prettig om op dit manier wat vragen beantwoord te krijgen.

Een groot voordeel van verhuizen vind ik wel dat je weer even kritisch naar al je spullen gaat kijken en je beseft dat er wel heel veel spullen weg kunnen. De eerste ritjes naar de kledingbak heb ik al gedaan, dingen op marktplaats gezet en de container zit elke week lekker vol. Dus iedereen die zich afvraagt; wat doe je de hele dag als expat vrouw…. Genoeg! Die blog komt nog wel een keer 😉

Op de valreep komt er zelfs nog wat bezoek langs. Harold & Monique hadden toch nog niet genoeg van New York en ons gezien en komen nog een keer langs. Twee dagen daarna komt Ilene en een weekje daarna komt de moeder van Bjorn langs. Super stoer dat ze toch de stap gaat zetten en wij kunnen niet wachten om oma hier alles te laten zien!

Verder genieten we vooral van onze tijd hier en proberen we nog zoveel mogelijk leuke dingen te doen. Eén ding weet ik in ieder geval zeker de komende 11 weken zullen voorbij vliegen!

Een nieuw avontuur in….

Het contract van Bjorn in Amerika loopt 1 augustus 2018 af. Bjorn was al druk aan het onderzoeken wat de mogelijkheden binnen Philips zijn voor een vervolgstap. Wij hebben veel gesproken over wat voor ons als gezin en voor Bjorn zelf onze voorkeur zou hebben. We wisten uit ervaring dat het nog wel een tijd onzeker zou zijn welke kansen er zouden komen. Toen we in 2011 in India zaten en Bjorn z’n contract daar bijna afliep waren er op dat moment niet heel veel mogelijkheden. Een maand voor ons vertrek was er nog geen zekerheid over Bjorn z’n volgende functie. Nu zijn wij denk ik behoorlijk flexibel, maar het zou toch wel erg fijn zijn dat we deze keer iets meer voorbereidingstijd zouden hebben.

Daarom zijn we ook super blij dat Bjorn nu al een vervolg functie heeft gevonden. Wij zitten vanaf augustus in Shanghai, China!

We hadden stiekem toch wel weer een lichte voorkeur voor Azië. India was soms heel zwaar, maar we hebben er zoveel mooie herinneringen aan. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik niet als eerste aan China zat te denken. Toen Shanghai als mogelijkheid werd genoemd had ik geen idee wat ik ervan kon verwachten.
We hebben met collega’s gesproken die er al 4 jaar wonen en veel informatie op internet opgezocht. Via mijn site kwam ik op een blog van iemand die in Shanghai heeft gewoond en via een vriendin hier ben ik in contact gekomen met een vrouw die met haar gezin net terug is uit Shanghai. Allemaal zijn ze erg enthousiast en hebben ze vele vragen van ons kunnen beantwoorden. Uiteindelijk konden we alleen maar volmondig ja zeggen tegen het aanbod!

Het contract is nog maar net getekend, maar de trein is al gelijk in beweging gebracht. De visumaanvraag kan wel 3 tot 4 maanden duren, dus dit moet snel opgestart worden.
Bjorn en ik zullen eind mei naar Shanghai gaan voor een pre visit. We zullen dan scholen gaan bekijken en hopelijk kunnen we al een huis vinden. Een rechtstreekse vlucht van 15 uur, ik heb er nu al zin in….
Ilene zou eind mei al naar ons toekomen, maar nu mag zij dus op de jongens gaan passen. Wij zitten met 12 uur tijdsverschil aan de andere kant van de wereld, maar dat is haar wel toevertrouwd.

Dan komt opeens het besef dat we hier nog maar 14 weken zitten. Wanneer de schoolvakantie eind juni begint gaan we een rondreis maken langs de westkust. Nog maar even goed nadenken wat we hier verder nog willen gaan doen.

Shanghai skyline

Laatste weekje Nederland

Een week vol met het regelen van de laatste dingen en gemengde gevoelens. We hebben enorm veel zin om naar ons nieuwe plekje te gaan, maar zijn hier nu ook steeds bezig met afscheid nemen.

Morgen is de laatste schooldag voor Jevi en Milan. Voor de jongens is het toch ook wel erg spannend. Vandaag hebben we de traktaties gemaakt die ze morgen aan het einde van de dag uit gaan delen.
image

Jevi heeft samen met z’n Engelse juf een presentatie gemaakt waarin hij laat zien waar hij naar toe gaat.
Tijdens het eten moest Jevi ineens huilen. Hij is toch wel erg bang dat hij z’n vriendjes gaat missen. Ook hij beseft dat het nu toch echt gaat gebeuren.
Maar gelukkig heeft hij er ook heel erg veel zin in.

Zelf merk ik dat ik in een soort “veilige modus” sta. Alle laatste keer momentjes volgen elkaar deze week op. Vanmorgen heb ik ons officieel uitgeschreven uit Nederland, vervolgens heb ik de winterbanden opgehaald van m’n auto, want deze ga ik zaterdag bij de garage inleveren. Vandaag was ook Jevi z’n laatste tennisles in Heerenveen. De tennisrackets en ballen zijn al onderweg naar Wilton, dus hopelijk kunnen we daar snel weer gaan tennissen.

Aan de andere kant van de oceaan is Bjorn van alles aan het regelen voor ons, voordat hij weer deze kant op vliegt. Vandaag is mijn auto thuis gebracht en heeft Bjorn zijn eigen auto op kunnen halen. Mijn telefoon heeft hij ook opgehaald, dus als het goed is ben ik gelijk bereikbaar.
image
Mijn nieuwe auto is ietsje groter…. Gelukkig zijn de wegen en de parkeervakken dat daar ook 😉

image

Morgenmiddag is Jevi z’n kinderfeestje, daar kijkt hij enorm naar uit. Zaterdagochtend komt Bjorn aan op Schiphol. s’Middags vieren we de verjaardag van Jevi en Luka nog en dan is het zondag zover. Dan stappen we met z’n allen in het vliegtuig naar Amerika. Eindelijk weer bij elkaar en klaar voor ons nieuwe avontuur!

Nu komt het heeeel dichtbij….

De koffers van Bjorn staan al klaar. Het gaat echt gebeurenWP_20160228_004

Bjorn vertrekt morgenmiddag al naar de USA. Hij begint 1 maart daar in z’n nieuwe functie. Erg spannend natuurlijk, maar vooral ook omdat er nog een hoop geregeld moet worden.

Helaas zijn er in de USA een hele hoop regeltjes, waardoor we veel dingen nog niet vanuit Nederland hebben kunnen regelen. Zo heb je voor het openen van een bankrekening een social security nummer nodig. Maar dat nummer kun je pas aanvragen wanneer je 3 dagen in de USA bent.

Een auto kun je pas kopen wanneer je een Connecticut id kaart hebt. Deze kaart kun je alleen pas aanvragen wanneer je een huurcontract hebt en daarnaast 2 brieven met daarop jouw naam en je nieuwe adres (bijv energierekening of tv/internet aansluiting)
Dus voor de eerste 2 weken hebben we maar een huurauto geregeld.

En dan was er nog het huurcontract voor ons nieuwe huis. 6 weken geleden hebben we al een deal gesloten met de makelaar van de verhuurder en kon het huurcontract gemaakt worden. Voordat dit gemaakt kon worden hadden ze nog wel wat gegevens van ons nodig. Ongelooflijk wat ze dan allemaal willen weten. Hele vragenlijsten hebben we ingevuld. Ze hoeven nog net niet te weten hoe vaak je per dag naar de wc gaat. Al zal het me nog niet eens verbazen wanneer deze vraag ook nog een keer gesteld wordt.
We hebben alle gegevens netjes aangeleverd en vorige week kregen we dan eindelijk het huurcontract. Met daarbij de mededeling dat we het binnen 24 uur moesten ondertekenen. Klein detail: het was toen vrijdagavond.
Gelukkig kregen we uitstel tot maandag en kon er even goed naar het contract gekeken worden. Het zag er allemaal goed uit en we hebben het ondertekend terug gestuurd.

Dinsdag 16:30, we ontvangen een mailtje van de makelaar van de verhuurder dat het ingescande document niet geaccepteerd kan worden. Het moet vandaag nog ondertekend worden bij een notaris.
Bjorn zat nog in Amsterdam en veel succes met het regelen van een notaris op dat tijdstip. Het lukte ons om op woensdagochtend 9:00 uur een afspraak te krijgen.
Daar zaten we dan, in het bijzijn van een notaris, ons huurcontract te ondertekenen. Er moesten ook nog 2 getuigen mee tekenen. Zelfs de notaris moest er wel een beetje om lachen.
Wij konden alleen maar denken: gaat alles daar straks zo moeilijk? Is dit normaal?

Bjorn gaat dinsdag de verhuurder voor het eerst ontmoeten. Hopelijk is hij een stuk leuker dan het beeld wat we nu van hem hebben en valt het allemaal reuze mee. Bjorn zal dan vanaf dinsdag gelijk in ons nieuwe huis gaan wonen.

De vlucht is geboekt, maar we waren niet de eerste….

Onze vlucht naar New York is geboekt!
3 april vertrekken wij met het hele gezin naar Amerika.

Bjorn begint 1 maart met z’n nieuwe functie en vertrekt daardoor 29 februari al. Hij komt dan 1 april terug om ons op te halen. Tussendoor heeft Bjorn nog een evenement in Nederland waardoor we hem gelukkig ook nog even kunnen zien.

Toch waren we niet de eerste die het ticket richting New York geboekt hebben. Hester & René hebben zelfs voordat wij de tickets hadden hun reis al geboekt. Begin mei komen ze ons al opzoeken op ons nieuwe stekkie. Super leuk om met hun de omgeving te gaan verkennen.
Toch hebben ze niet eens de primeur…. Mijn moeder vliegt 3 april met ons mee, zodat ze de eerste week kan helpen met het regelen van allerlei dingen. Jevi en Milan moeten bijvoorbeeld een health check laten doen bij een lokale dokter, voordat ze mogen beginnen op hun nieuwe school.

14 maart komt het verhuisbedrijf hier inpakken. We zijn al begonnen met het sorteren van de spullen die wel en juist niet mee moeten. Het huurcontract van ons huis kan, nu het visum binnen is, komende week getekend worden. Bjorn heeft afgelopen week nog even z’n rijbewijs verlengd. Met een lokaal persoon in de USA zijn we aan het zoeken naar auto’s, zodat wanneer Bjorn daar is hij al zo snel mogelijk een auto heeft. Hier in Nederland zijn we al aan het kijken waar we onze auto’s kunnen verkopen.
Wij zijn geïnformeerd over de belastingconsequenties die het allemaal met zich meebrengt. We hebben vragenlijsten ingevuld voor de cultuurtraining die we binnenkort krijgen. De meeste verzekeringen zijn al geregeld. Abonnementen al opgezegd. De verjaardagen zijn ingepland.
We zijn dus lekker bezig

Jevi en Milan krijgen sinds twee weken Engelse les. Drie keer per week komt er een Engelse lerares die hun voorbereid, zodat ze straks sneller mee kunnen komen op school. Ongelooflijk leuk om te zien hoe dat gaat. De jongens pikken het allemaal erg snel op en zijn mega enthousiast.

De voorbereidingen zijn begonnen

Na wekenlang onduidelijkheid of en wanneer de assignment gaat starten is de kogel nu door de kerk. Het gaat echt gebeuren en wel per 1 maart 2016.

Alle voorbereidingen zijn gelijk gestart, te beginnen met het aanvragen van het visum. Voor India was dit al een hele klus, maar Amerika lijkt nog meer van ons te willen weten. We mogen vele documenten verzamelen en moeten een vragenlijst invullen, zelfs de adressen van de scholen waar we op hebben gezeten.

Gelukkig kunnen de geboorteaktes online aangevraagd worden en na een avondje achter de computer is het allemaal gelukt. Anderhalve week later en 3 telefoontjes verder is dan eindelijk alles binnen. 3 van de 5 gemeenten hebben in eerste instantie een akte in het Nederlands gestuurd, terwijl we een meertalige hebben opgevraagd.
Een lastige taak blijkbaar het juiste papiertje opsturen….

Maar de eerste hobbel is genomen. Alles is opgestuurd, nu hopen dat we over 10 weken onze visums binnen hebben.

Dan kunnen we nu nadenken en ons bezighouden met de vele dingen die geregeld moeten worden. School uitzoeken, huizenjacht, pre-visit plannen, sportclubs opzeggen, verzekeringen wijzigen, abonnementen opzeggen, welke spullen moeten er mee, auto’s verkopen, enzovoort.

Gelukkig hebben we al wel een goeie oppas voor ons huis gevonden. Ilene zal zolang wij in Amerika zitten voor ons huis gaan zorgen.