Laatste weekje Nederland

Een week vol met het regelen van de laatste dingen en gemengde gevoelens. We hebben enorm veel zin om naar ons nieuwe plekje te gaan, maar zijn hier nu ook steeds bezig met afscheid nemen.

Morgen is de laatste schooldag voor Jevi en Milan. Voor de jongens is het toch ook wel erg spannend. Vandaag hebben we de traktaties gemaakt die ze morgen aan het einde van de dag uit gaan delen.
image

Jevi heeft samen met z’n Engelse juf een presentatie gemaakt waarin hij laat zien waar hij naar toe gaat.
Tijdens het eten moest Jevi ineens huilen. Hij is toch wel erg bang dat hij z’n vriendjes gaat missen. Ook hij beseft dat het nu toch echt gaat gebeuren.
Maar gelukkig heeft hij er ook heel erg veel zin in.

Zelf merk ik dat ik in een soort “veilige modus” sta. Alle laatste keer momentjes volgen elkaar deze week op. Vanmorgen heb ik ons officieel uitgeschreven uit Nederland, vervolgens heb ik de winterbanden opgehaald van m’n auto, want deze ga ik zaterdag bij de garage inleveren. Vandaag was ook Jevi z’n laatste tennisles in Heerenveen. De tennisrackets en ballen zijn al onderweg naar Wilton, dus hopelijk kunnen we daar snel weer gaan tennissen.

Aan de andere kant van de oceaan is Bjorn van alles aan het regelen voor ons, voordat hij weer deze kant op vliegt. Vandaag is mijn auto thuis gebracht en heeft Bjorn zijn eigen auto op kunnen halen. Mijn telefoon heeft hij ook opgehaald, dus als het goed is ben ik gelijk bereikbaar.
image
Mijn nieuwe auto is ietsje groter…. Gelukkig zijn de wegen en de parkeervakken dat daar ook ūüėČ

image

Morgenmiddag is Jevi z’n kinderfeestje, daar kijkt hij enorm naar uit. Zaterdagochtend komt Bjorn aan op Schiphol. s’Middags vieren we de verjaardag van Jevi en Luka nog en dan is het zondag zover. Dan stappen we met z’n allen in het vliegtuig naar Amerika. Eindelijk weer bij elkaar en klaar voor ons nieuwe avontuur!

Nu komt het heeeel dichtbij….

De koffers van Bjorn staan al klaar. Het gaat echt gebeurenWP_20160228_004

Bjorn vertrekt morgenmiddag al naar de USA. Hij begint 1 maart daar in z’n nieuwe functie. Erg spannend natuurlijk, maar vooral ook omdat er nog een hoop geregeld moet worden.

Helaas zijn er in de USA een hele hoop regeltjes, waardoor we veel dingen nog niet vanuit Nederland hebben kunnen regelen. Zo heb je voor het openen van een bankrekening een social security nummer nodig. Maar dat nummer kun je pas aanvragen wanneer je 3 dagen in de USA bent.

Een auto kun je pas kopen wanneer je een Connecticut id kaart hebt. Deze kaart kun je alleen pas aanvragen wanneer je een huurcontract hebt en daarnaast 2 brieven met daarop jouw naam en je nieuwe adres (bijv energierekening of tv/internet aansluiting)
Dus voor de eerste 2 weken hebben we maar een huurauto geregeld.

En dan was er nog het huurcontract voor ons nieuwe huis. 6 weken geleden hebben we al een deal gesloten met de makelaar van de verhuurder en kon het huurcontract gemaakt worden. Voordat dit gemaakt kon worden hadden ze nog wel wat gegevens van ons nodig. Ongelooflijk wat ze dan allemaal willen weten. Hele vragenlijsten hebben we ingevuld. Ze hoeven nog net niet te weten hoe vaak je per dag naar de wc gaat. Al zal het me nog niet eens verbazen wanneer deze vraag ook nog een keer gesteld wordt.
We hebben alle gegevens netjes aangeleverd en vorige week kregen we dan eindelijk het huurcontract. Met daarbij de mededeling dat we het binnen 24 uur moesten ondertekenen. Klein detail: het was toen vrijdagavond.
Gelukkig kregen we uitstel tot maandag en kon er even goed naar het contract gekeken worden. Het zag er allemaal goed uit en we hebben het ondertekend terug gestuurd.

Dinsdag 16:30, we ontvangen een mailtje van de makelaar van de verhuurder dat het ingescande document niet geaccepteerd kan worden. Het moet vandaag nog ondertekend worden bij een notaris.
Bjorn zat nog in Amsterdam en veel succes met het regelen van een notaris op dat tijdstip. Het lukte ons om op woensdagochtend 9:00 uur een afspraak te krijgen.
Daar zaten we dan, in het bijzijn van een notaris, ons huurcontract te ondertekenen. Er moesten ook nog 2 getuigen mee tekenen. Zelfs de notaris moest er wel een beetje om lachen.
Wij konden alleen maar denken: gaat alles daar straks zo moeilijk? Is dit normaal?

Bjorn gaat dinsdag de verhuurder voor het eerst ontmoeten. Hopelijk is hij een stuk leuker dan het beeld wat we nu van hem hebben en valt het allemaal reuze mee. Bjorn zal dan vanaf dinsdag gelijk in ons nieuwe huis gaan wonen.

De vlucht is geboekt, maar we waren niet de eerste….

Onze vlucht naar New York is geboekt!
3 april vertrekken wij met het hele gezin naar Amerika.

Bjorn begint 1 maart met z’n nieuwe functie en vertrekt daardoor 29 februari al. Hij komt dan 1 april terug om ons op te halen. Tussendoor heeft Bjorn nog een evenement in Nederland waardoor we hem gelukkig ook nog even kunnen zien.

Toch waren we niet de eerste die het ticket richting New York geboekt hebben. Hester & René hebben zelfs voordat wij de tickets hadden hun reis al geboekt. Begin mei komen ze ons al opzoeken op ons nieuwe stekkie. Super leuk om met hun de omgeving te gaan verkennen.
Toch hebben ze niet eens de primeur…. Mijn moeder vliegt 3 april met ons mee, zodat ze de eerste week kan helpen met het regelen van allerlei dingen. Jevi en Milan moeten bijvoorbeeld een health check laten doen bij een lokale dokter, voordat ze mogen beginnen op hun nieuwe school.

14 maart komt het verhuisbedrijf hier inpakken. We zijn al begonnen met het sorteren van de spullen die wel en juist niet mee moeten. Het huurcontract van ons huis kan, nu het visum binnen is, komende week getekend worden. Bjorn heeft afgelopen week nog even z’n rijbewijs verlengd. Met een lokaal persoon in de USA zijn we aan het zoeken naar auto’s, zodat wanneer Bjorn daar is hij al zo snel mogelijk een auto heeft. Hier in Nederland zijn we al aan het kijken waar we onze auto’s kunnen verkopen.
Wij zijn ge√Įnformeerd over de belastingconsequenties die het allemaal met zich meebrengt. We hebben vragenlijsten ingevuld voor de cultuurtraining die we binnenkort krijgen. De meeste verzekeringen zijn al geregeld. Abonnementen al opgezegd. De verjaardagen zijn ingepland.
We zijn dus lekker bezig

Jevi en Milan krijgen sinds twee weken Engelse les. Drie keer per week komt er een Engelse lerares die hun voorbereid, zodat ze straks sneller mee kunnen komen op school. Ongelooflijk leuk om te zien hoe dat gaat. De jongens pikken het allemaal erg snel op en zijn mega enthousiast.

De voorbereidingen zijn begonnen

Na wekenlang onduidelijkheid of en wanneer de assignment gaat starten is de kogel nu door de kerk. Het gaat echt gebeuren en wel per 1 maart 2016.

Alle voorbereidingen zijn gelijk gestart, te beginnen met het aanvragen van het visum. Voor India was dit al een hele klus, maar Amerika lijkt nog meer van ons te willen weten. We mogen vele documenten verzamelen en moeten een vragenlijst invullen, zelfs de adressen van de scholen waar we op hebben gezeten.

Gelukkig kunnen de geboorteaktes online aangevraagd worden en na een avondje achter de computer is het allemaal gelukt. Anderhalve week later en 3 telefoontjes verder is dan eindelijk alles binnen. 3 van de 5 gemeenten hebben in eerste instantie een akte in het Nederlands gestuurd, terwijl we een meertalige hebben opgevraagd.
Een lastige taak blijkbaar het juiste papiertje opsturen….

Maar de eerste hobbel is genomen. Alles is opgestuurd, nu hopen dat we over 10 weken onze visums binnen hebben.

Dan kunnen we nu nadenken en ons bezighouden met de vele dingen die geregeld moeten worden. School uitzoeken, huizenjacht, pre-visit plannen, sportclubs opzeggen, verzekeringen wijzigen, abonnementen opzeggen, welke spullen moeten er mee, auto’s verkopen, enzovoort.

Gelukkig hebben we al wel een goeie oppas voor ons huis gevonden. Ilene zal zolang wij in Amerika zitten voor ons huis gaan zorgen.

Jaaaaa wij gaan naar Amerikaaaa

Bijna 4 jaar na onze terugkeer uit India krijgen we opnieuw de kans om naar het buitenland te vertrekken. In de tussenliggende tijd hebben we een heerlijk leven in Nederland opgebouwd. En hebben we nog 2 prachtige mannetjes aan ons gezin toe mogen voegen.

Toch bleef het buitenland avontuur kriebelen en zijn we dan ook heel blij dat we nogmaals de kans krijgen. Deze keer vertrekken we naar de USA. Het kantoor zit in Stamford CT, 40 minuten vanaf New York.

Via deze site willen we iedereen weer op de hoogte houden van onze belevenissen. Al verwacht ik dat die dit keer iets minder heftig en verbazingwekkend zullen zijn dan tijdens onze tijd in India. Maar ongetwijfeld zal Amerika ons ook hele mooie verhalen op gaan leveren.