De spullen zijn er!

Twee weken eerder dan verwacht krijgen we een telefoontje van het verhuisbedrijf dat ze onze container al hebben ontvangen. De douane heeft het na 1 dag al vrijgegeven en het verhuisbedrijf kon het gelijk al ophalen. Zaterdag 9 april komen ze onze spullen al brengen. Dat betekent dat we nog 2 dagen de tijd hebben om hier alles op orde te krijgen. Het huis staat nu namelijk nog vol met de meubels van de huiseigenaar. Een deel van die meubels blijven we gebruiken een ander deel wordt opgehaald door de kringloop en een derde deel moet beneden in de kelder opgeslagen worden. Doordat we onze spullen nog niet zo snel hadden verwacht lukt het de kringloop niet om de spullen op tijd op te halen en moeten die spullen ook nog ergens in het huis opgeslagen worden. Gelukkig zit er een grote serre achter het huis, dus daar zetten we die spullen allemaal klaar. Toen wisten we alleen nog niet dat die meubels hier niet te huffen zijn. Ongelooflijk, wie stopt er nou ook marmer in al die kasten. Maar na een paar uur sjouwen is het ons gelukt om alle meubels op de juiste plek te krijgen en zijn we klaar voor de komst van onze eigen spulletjes.

Het verhuisbedrijf zou zaterdag tussen 8 en 10 uur hier zijn. Ik was om half acht al beneden en hoor ineens al een vrachtauto aankomen. Daar zijn ze al! De vrachtauto waar de container op zit kan bij ons de draai op de oprit niet maken, dus alle spullen zijn van te voren al overgeheveld naar kleinere vrachtauto’s.

De mannen gingen gelijk aan de slag en ik mocht bij de deur staan om alle doosnummers af te vinken en te vertellen waar het naar toe mocht. Op m’n lijf geschreven die functie 😉
Ondertussen kon ik al wat dozen gaan uitpakken, was Bjorn alle dozen die in de garage binnenkwamen aan het sorteren en kon m’n moeder alle dozen in de keuken uitpakken.
Jevi heeft nog even één van de mannen ongelooflijk laten schrikken. Hij was met Milan verstoppertje aan het spelen en zat in een doos met allemaal papier over zich heen. De verhuisman dacht dat het een doos met afval was en wou de doos meenemen naar de vrachtauto. Ik zei nog: dit is wel wat een vreemde doos. Net voordat hij de doos wou pakken bewoog Jevi en de arme man schrok zich kapot. Z’n collega’s hebben er ook enorm om gelachen.

Om drie uur waren alle dozen binnen en stonden alle meubels op hun nieuwe plek. Twee uur later hadden we de slaapkamers van de jongens helemaal ingericht en de bedden opgemaakt.

Weer een dag later begint het al echt als ons huis te voelen. Nog niet alle dozen zijn uitgepakt, maar het begint er nu echt op te lijken.

Morgen vertrekt m’n moeder weer naar Nederland. Wat was het gezellig dat ze de afgelopen week bij ons was en daarnaast ook nog eens super handig. Zij is vaak bij Luka gebleven, zodat wij met de andere jongens naar school of dokter konden gaan. Tijdens de verhuizing waren de extra paar handen ook ongelooflijk fijn.
Wat zal het wennen zijn als ze er morgenavond niet meer is en ik er overdag weer alleen voor sta. Maar gelukkig komt ze over 2 maandjes alweer samen met m’n vader langs. En over 3 weken staan Hester en René met de kinderen al op de stoep!

Onvergetelijke verjaardag

Eén dag nadat Bjorn in Nederland is aangekomen, mocht hij alweer terugvliegen naar New York. Maar dit keer gaan we allemaal mee!

We kwamen mooi op tijd aan op Schiphol. Nadat we de huurauto hadden ingeleverd liepen we met 2 volle bagagekarren naar de incheckbalies. Er was een probleem met het ticket van Luka, maar na wat telefoontjes werd dit gelukkig opgelost en konden we gewoon allemaal mee op de vlucht.
Samen met Rikus en Ilene hebben we nog een kop koffie gedronken en een taartje gegeten voor de verjaardag van Jevi.

Nadat we afscheid hadden genomen (met moeite kregen we Luka mee van Ilene….) moesten we nog door de douane. Een hele belevenis met 3 kinderen, een buggy, laptops, ipads, videocamera’s, schoenen die uit moeten, riemen die af moeten. Maar het is gelukt en we mochten weer door.

Bij de incheckbalie was het helaas niet mogelijk om te regelen dat we bij elkaar konden zitten. Dus dit moesten we aan boord oplossen. Gelukkig zaten er super aardige mensen naast ons die wel van stoel wilden ruilen. Ik heb Luka niet eens hoeven knijpen om ze te overtuigen 😉
We hebben zelfs kunnen regelen dat oma Ria bij ons in de business class mocht zitten. Na een paar seconden waren we het er al over eens; zo wil je altijd wel vliegen….
20160403_162201

De stewardess gaf de kinderen een leuk pakketje en Jevi vertelde dat hij vandaag jarig is. Even later kwam de stewardess terug en vroeg of Jevi ook even bij de piloot wou kijken. Nou dat liet hij zich geen twee keer zeggen. En stiekem vonden papa en mama het ook wel erg leuk om te zien. De piloten namen echt even de tijd voor Jevi en lieten hem van alles zien. Super leuk, wat een ervaring

De jongens vonden het geweldig in het vliegtuig. Onbeperkt films kijken, beetje drinken, lekker eten. Jevi kreeg nog een verjaardagskaart met berichtjes van alle bemanningsleden en zijn toetje zag er wel heel speciaal uit!
20160403_165645

Het einde van de vlucht was alleen iets minder geslaagd…. Jevi kreeg enorme oorpijn en door de storm in New York was er veel turbulentie waardoor Milan moest overgeven. Maar ondanks dat hebben we een enorm goeie vlucht gehad en waren we blij dat we in Amerika waren.

De wachttijd bij de douane viel gelukkig redelijk mee. De koffers hadden we snel gevonden, de rij bij de paspoortcontrole was alleen ongelooflijk lang. Een mega rij langs de bagagebanden. Via de andere kant van de hal leek het rustiger, dus daar zijn we naar toe gelopen. Bjorn zag vervolgens dat een personeelslid een gezin met een kind vooraan in de rij liet aansluiten. Heel toevallig was dit iemand uit India, dus daar heeft Bjorn even slim op ingespeeld. En 2 minuten later waren wij door de paspoortcontrole! Toch handig die ervaring 🙂

Ik was natuurlijk reuze benieuwd naar m’n nieuwe auto die Bjorn afgelopen donderdag net had opgehaald. Alle bagage past er gelukkig in (ietsje groter dan m’n auto in NL), dus we waren al snel onderweg naar ons huis. Het was ondertussen al 12 uur ’s nachts Nederlandse tijd, maar de jongens waren nog steeds allemaal wakker. In de auto werd er gevochten tegen de slaap, maar na een half uur had iedereen verloren. Thuis wilden we snel iedereen de pyjama aantrekken toen we erachter kwamen dat de tas van Jevi ontbrak…. Oeps, toch iets te snel vertrokken bij die bagageband.
Om half acht (US tijd = 6 uur eerder dan in NL) lag iedereen heerlijk te slapen in bed.

It giet oan!

Vandaag vliegen we dan eindelijk met z’n allen naar de USA.

Vrijdag was de laatste schooldag voor Jevi en Milan. Ik mocht aan het einde van de ochtend samen met ze afscheid nemen op school. Jevi heeft nog een presentatie gegeven die hij samen met zijn Engelse juf Esther had gemaakt. Vervolgens heeft hij traktaties uitgedeeld en kreeg hij zelf nog kaartjes en een prachtig boek met allemaal foto’s, verhalen en tekeningen van zijn klasgenootjes waar ze stiekem aan hadden gewerkt op de momenten dat Jevi Engelse les had. Een ongelooflijk mooi aandenken. Milan mocht ook trakteren in zijn klas en kreeg ook een mooi boek met tekeningen van iedereen. Nadat hij iedereen een handje had gegeven heeft Milan iedereen uitgezwaaid. Heel aandoenlijk.

Vrijdagmiddag was Jevi z’n kinderfeestje. Nog even een middagje spelen met z’n beste vriendjes. Milan z’n beste vriendje Reinder was er ook bij. Een super leuke middag met aan het einde dikke knuffels en lieve woordjes van stoere jongens onder elkaar.

Zaterdagochtend kwam Bjorn weer aan in Nederland. Eindelijk weer samen. Zaterdagmiddag werd ons lege ongezellige huis toch nog even heel gezellig toen er nog allemaal vrienden en familie afscheid kwamen nemen.
Zaterdagavond hebben we alle spullen bij elkaar gezocht om er achter te komen dat we toch nog een extra koffer nodig hadden. Gelukkig reist m’n moeder mee en had zij nog wel een koffer over. Dus zondagochtend zaten wij met al onze spullen in de auto richting schiphol. Op naar Amerika

In de auto kreeg Jevi nog allemaal berichtjes van z’n vriendjes. En als je 7 jaar oud bent kun je natuurlijk al heel knap zelf iets terug sturen…. kleine jongens worden groot
image

Laatste weekje Nederland

Een week vol met het regelen van de laatste dingen en gemengde gevoelens. We hebben enorm veel zin om naar ons nieuwe plekje te gaan, maar zijn hier nu ook steeds bezig met afscheid nemen.

Morgen is de laatste schooldag voor Jevi en Milan. Voor de jongens is het toch ook wel erg spannend. Vandaag hebben we de traktaties gemaakt die ze morgen aan het einde van de dag uit gaan delen.
image

Jevi heeft samen met z’n Engelse juf een presentatie gemaakt waarin hij laat zien waar hij naar toe gaat.
Tijdens het eten moest Jevi ineens huilen. Hij is toch wel erg bang dat hij z’n vriendjes gaat missen. Ook hij beseft dat het nu toch echt gaat gebeuren.
Maar gelukkig heeft hij er ook heel erg veel zin in.

Zelf merk ik dat ik in een soort “veilige modus” sta. Alle laatste keer momentjes volgen elkaar deze week op. Vanmorgen heb ik ons officieel uitgeschreven uit Nederland, vervolgens heb ik de winterbanden opgehaald van m’n auto, want deze ga ik zaterdag bij de garage inleveren. Vandaag was ook Jevi z’n laatste tennisles in Heerenveen. De tennisrackets en ballen zijn al onderweg naar Wilton, dus hopelijk kunnen we daar snel weer gaan tennissen.

Aan de andere kant van de oceaan is Bjorn van alles aan het regelen voor ons, voordat hij weer deze kant op vliegt. Vandaag is mijn auto thuis gebracht en heeft Bjorn zijn eigen auto op kunnen halen. Mijn telefoon heeft hij ook opgehaald, dus als het goed is ben ik gelijk bereikbaar.
image
Mijn nieuwe auto is ietsje groter…. Gelukkig zijn de wegen en de parkeervakken dat daar ook 😉

image

Morgenmiddag is Jevi z’n kinderfeestje, daar kijkt hij enorm naar uit. Zaterdagochtend komt Bjorn aan op Schiphol. s’Middags vieren we de verjaardag van Jevi en Luka nog en dan is het zondag zover. Dan stappen we met z’n allen in het vliegtuig naar Amerika. Eindelijk weer bij elkaar en klaar voor ons nieuwe avontuur!

Daar gaan onze spullen

Gisterochtend kwam de vrachtauto met daarop onze zeecontainer aanrijden. Alle spullen waren ondertussen al ingepakt. Het verhuisteam mocht beginnen met het inladen van 241 dozen in de container.

20160316_112703

We hadden zelfs nog een paar meter over bleek toen ze klaar waren….
IMG-20160316-WA0012

Tot over een week of 6:
20160316_125026

Nu nog even een paar weken kamperen in ons lege huis:
IMG-20160316-WA0010

Het heeft ook wel weer een hoop voordelen. Ideaal schoonmaken op deze manier. En de jongens zijn nu wel heel snel klaar met het opruimen van hun speelgoed aan het einde van de dag….