2 maanden in de USA

We zitten ondertussen alweer 2 maanden in de USA. Ook hier vliegt de tijd voorbij.
Jevi en Milan hebben al bijna zomervakantie. Voor ons wel erg jammer dat de vakantie hier nu al begint. Bij beide jongens gaat het Engels de laatste week echt met sprongen vooruit. Milan praat al geen Nederlands meer in de klas en kan meestal wel duidelijk maken wat hij bedoelt. Ook snapt hij steeds vaker wat er tegen hem gezegd wordt.
Jevi verstaat ondertussen al bijna alles en praat zelf ook al met hele mooie zinnen. Hij begint zelfs al met het verbeteren van onze uitspraak!

De zomervakantie is hier ook nog eens enorm lang, 12 weken!
We hebben gelukkig al aardig wat dingen kunnen plannen, waardoor ze toch nog veel Engels zullen horen en moeten spreken. Ze gaan beide naar een tenniskamp en ook nog een week naar een zomerkamp. De kampen hier zijn overdag van 9 tot 15 uur en er worden allerlei leuke dingen georganiseerd. Ideale manier om hun Engels bij te houden. Daarnaast worden er door de bibliotheek veel dingen georganiseerd. Van voorleesuurtje tot knutselclubje tot minecraftclubje tot een demonstratie van een 3d printer. Aanbod genoeg dus.
In Wilton is een heel mooi parkje met een strandje en een speeltuin waar heel veel klasgenootjes ook vaak te vinden zullen zijn. Ook dat is dus een mooie gelegenheid om het Engels goed bij te houden.

Afgelopen week is Luka voor het eerst naar de kinderopvang gegaan. Luka is enorm eenkennig, dus voor hem ook wel goed om eens in een andere omgeving te zijn en met andere kinderen te spelen. Op die manier komt hij ook al in aanraking met het Engels en zal hij het hopelijk straks ook snel gaan leren.

Bij Jevi en Milan heb ik altijd een makkie gehad. Toen zij voor het eerst naar school gingen zeiden ze beide na een minuut al; “ja mama, je kunt nu wel gaan….”
Heel erg relaxed natuurlijk, maar ik dacht wel altijd; kunnen jullie niet één traantje laten als je moeder weggaat. Nou dat krijg ik nu met Luka dubbel en dwars terug. Hij is zo eenkennig dat er maar heel weinig mensen zijn die bij hem in de buurt mogen komen, laat staan optillen. Ik had dan ook verwacht dat het één groot drama zou worden om hem daar te laten wennen. Maar gelukkig blijkt het tegendeel waar.
Zodra ik wegging huilde hij wel heel hard (eindelijk iemand die huilt, is het weer niet goed), maar de leidsters kunnen hem snel troosten. Tijdens de tweede dag heeft hij zelfs al heel goed gegeten en kunnen slapen. Top! Dat geeft mij ook wat vrijheid. Nu nog bedenken wat ik daarmee kan gaan doen….

We zijn enorm blij dat de jongens het hier allemaal zo naar hun zin hebben. Elke keer komen ze blij uit school en ze genieten van alle leuke dingen die we hier kunnen ondernemen. Een genot om ze zo te zien

 

Advertenties

3 thoughts on “2 maanden in de USA”

  1. Gelukkig valt het achteraf wat mee met de eenkennigheid van Luka want je had er een hard hoofd in, fijn dat het zo loopt en dat de jongens het daar naar de zin hebben. Dikke tut uit Akkrum!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s